Aşağıdaki açıklama, kısa süre önce tamamlanan seçimlerde Birleşik Otomotiv İşçileri (UAW) sendikasının başkanlığına aday olan, Pensilvanya eyaletinin Macungie kentindeki Mack Trucks fabrikasında çalışan işçisi Will Lehman tarafından yayımlandı.16 Ekim tarihli bu açıklama, Lehman’ın WillforUAWPresident.org adlı internet sitesinde yer aldı.

Kardeşlerim,

Kısa süre önce tamamlanan UAW seçimlerine ilişkin en önemli olgu, geçen hafta açıklanan rakamlara göre işçilerin büyük çoğunluğunun oy kullanmamış olmasıdır. Oy kullanma hakkına sahip yaklaşık 1,1 milyon üyeden yalnızca 98.029’u oy kullandı. Üyelerin yüzde 90’ından fazlası sandıktan uzak durdu.

Fain 66.166 oy, yani kullanılan oyların yüzde 68’ini aldı; ama bu, üyelerin yalnızca yüzde 6’sı demektir. İşleri ve maaşları aygıta bağlı olan on binlerce yetkiliyi, çalışanı ve atanmış görevliyi bundan çıkarırsanız, bu oran tabanın yüzde 3’üne yaklaşır. Fain bürokrasinin tam desteğine sahipti ve işçiler buna seçimi boykot ederek yanıt verdiler.

Buna rağmen şirket medyası ve sendikal aygıt, Fain’in bir “yetki” kazandığını söylüyor. Bu bir yalandır ve bunu herkes biliyor. Gerçekte seçim, aygıt için tam bir fiyaskoydu.

Katılımın bu kadar düşük olmasının nedeni nedir? Bir önceki seçimden dört yıl sonra, birçok işçi yine oy pusulası almadı ya da bir seçim yapıldığından haberdar değildi. Aygıtın kendisine meydan okuyan tek kampanyaya, yani benim kampanyama ise işçilerin ondan haberdar olmasını engellemeye yönelik kısıtlamalar getirildi.

2022 kurultayında kabul edilen ve ilk kez bu seçimde uygulanan kurallar uyarınca, üye olmayanların bir adaya “değeri olan herhangi bir şey” sağlaması yasaklandı. Bu kural, kampanyamı Dünya Sosyalist Web Sitesi’nden (WSWS) ve 2022 seçimleri sırasında on binlerce otomotiv işçisinin takip ettiği Otomotiv İşçisi Bülteni’nden koparmak için kullanıldı.

Sonuç olarak yüz binlerce işçi, bu seçimde militan, sosyalist bir alternatif bulunduğundan hiç haberdar olmadı. Haberdar olsalardı, sandığa gitmeyenlerin birçoğunun bana oy vereceğine inanıyorum.

Üstelik ne UAW’nin ne de denetçinin söylediği hiçbir şeye inanılamaz. Birçok işçi açıklanan sonuçlara tamamen kuşkuyla bakıyor ve bunun için her türlü nedenleri var.

Ama belirleyici etken, tabandaki işçilerin aygıta duyduğu nefrettir. Fain göreve sendikayı dönüştürme vaadiyle gelmişti. Şimdi yeniden seçilmesinin, işçilerin onun liderliğine duyduğu güvenin ifadesi olduğunu iddia ediyor. Eğer öyleyse, bu yıl neden 2022’dekinden daha az üye oy kullandı?

İşçilerin gerçek bir seçeneği olduğunda, çok sayıda işçi oy kullanmıştı. Bu yaz Nexteer, Dana, Bridgewater ve diğer yan sanayi şirketlerindeki binlerce işçi, Fain’in dayatmaya çalıştığı şirket yanlısı anlaşmaları yüzde 90’ı aşan oranlarla reddetti. Nexteer’de işçiler üç satış sözleşmesini reddetti ve yüzde 86 oyla greve çıkma kararı aldı. UAW grev oylamasının üstünü örttü ve dördüncü bir anlaşmayı şirket tesislerinde zorla geçirdi. Ama işçiler, bu toplu sözleşmeleri dayatan yönetimi belirleyecek seçimden uzak durdular.

Pensilvanya, Macungie’deki Mack Trucks fabrikamızda 2023’te Fain’in satış sözleşmesini reddettik ve greve çıktık. Fain grevimizi sabote etti ve bize haftada iki buçuk saat fazladan çalışma getiren bir sözleşme imzaladı.

İşçiler mücadele etmenin bir yolunu arıyor. Bürokrasinin ve federal denetçinin, işçilerin kampanyamdan haberdar olmasını engellemeye yönelik ortak çabalarına rağmen, fabrikalarda ve akademik çalışanlar arasında yaklaşık 2.000 oy aldık. Bana oy veren her işçiye teşekkür ediyorum. Sizin oyunuz; bürokrasinin ortadan kaldırılması, tabanın iktidarı ve işçi sınıfının uluslararası birliği için verilmiş sınıf bilinçli bir oydu. Bu oy, büyüyen radikalleşmenin ve sosyalizme yönelişin bir parçasıdır.

Seçim, karşı karşıya olduğumuz durumu da yapmamız gerekenleri de hiçbir şekilde değiştirmiyor. Kampanyam hiçbir zaman bir kişiyle ya da aygıtta bir mevki kazanmakla ilgili olmadı. İşçilerin önüne bir program koymak ve bir hareket inşa etmek için aday oldum. İşçilerin tepeye birini seçerek işlerin değişeceği düşüncesi artık iflas etmiştir. Bu, UAW için olduğu kadar Kongre ve Beyaz Saray seçimleri için de geçerlidir.

Haziran ayındaki kurultay, aygıtın nasıl işlediğini gösterdi. Sendika şubelerinin sunduğu yaklaşık 100 karar önergesinden karar komitesi yalnızca birkaçını genel kurula taşırken, Uluslararası Yürütme Kurulu’nun 35 önergesinin tamamı genel kurula geldi. Kurultay, vaat edilen aidat indirimlerini engelledi ve üst düzey yöneticilerin maaş zamlarını onayladı. Her şey yukarıdan aşağıya denetleniyor.

İşçiler inisiyatif almadıkça hiçbir şey değişmeyecek. Bu; ücretler, işler ve çalışma koşulları üzerine mücadeleyi Dayanışma Evi’nden [UAW genel merkezi] izin beklemeden örgütlemek için, her fabrikada ve işyerinde, biz işçilerin kendi denetimimiz altında taban komitelerini kurmak demektir. Bu komitelerin amacı, UAW aygıtını ortadan kaldırmak ve iktidarı ve karar alma yetkisini işyerlerindeki işçilere devretmektir.

Bu mücadele uluslararası olmak zorundadır. UAW bürokrasisi Trump’ın gümrük vergilerini destekliyor ve ekonomik milliyetçiliği körüklüyor. Oylar sayılırken destekçilerim Ontario’nun Windsor kentindeydi; Stellantis’in işten çıkarmalarına karşı ABD’li, Kanadalı ve Meksikalı işçilerin birliği için mücadele ediyorlardı. Ticaret savaşı biz işçileri birbirimize karşı kışkırtırken, şirketler sınırın her iki yakasında işlerimizi yok etmek için birlikte çalışıyor.

Önümüzdeki mücadeleler hızla yaklaşıyor. Hayat pahalılığına yetişemeyen çok yıllık sözleşmelere hapsolmuş durumdayız. Hükümet enflasyonun yüzde 3,7 olduğunu söylüyor ama her işçi, temel yaşam gereksinimlerinin —kira, mutfak alışverişi, sağlık hizmetleri, benzin, çocuk bakımı— gerçek maliyetinin çok daha hızlı arttığını biliyor. Otomotivde işten çıkarmalar şimdiden başladı ve şirketler milyonlarca işi ortadan kaldırmak için yapay zekâya ve otomasyona milyarlarca dolar yatırıyor.

Milyarder oligarşi, ülke içinde demokratik haklara karşı savaş açıyor ve dünya çapında savaşı tırmandırıyor; her ikisinin bedelini de biz işçilere ödetiyor. Bunlar fabrikalardaki mücadeleden ayrı meseleler değildir. İşlerimizi ve ücretlerimizi budayan aynı şirketler, Demokratıyla Cumhuriyetçisiyle her iki partiyi de kontrol ediyor. UAW aygıtı Demokrat Parti’ye bağlıdır ve medya şimdiden Fain’i 2028 için olası bir başkan adayı olarak pazarlıyor. Biz işçiler, büyük sermayenin iki partisinden herhangi birine dayanarak işlerimizi, ücretlerimizi ya da haklarımızı savunamayız.

Sendikal aygıtın, parayla tuttuğu uşakları ve yardakçıları dışında hiçbir tabanı yoktur. Gerçek güç, seçimi boykot eden yüz binlerce işçinin elindedir. Onlar mücadele etmek istiyor. Bu muhalefet artık örgütlenmelidir. Her fabrikada ve işyerinde, Taban Komitelerinin Uluslararası İşçi İttifakı (TK-Uİİ) aracılığıyla sektörler ve ulusal sınırlar ötesinde birbirine bağlanan taban komiteleri kurun.

Ama işyerinde örgütlenmek yeterli değildir. İşten çıkarmalara, enflasyona, diktatörlüğe ve savaşa karşı mücadele, kapitalist sistemin kendisine karşı siyasi bir mücadeledir. Bu mücadele, bizim emeğimizle üretilen muazzam zenginliği oligarşinin elinden alıp onu üreten işçilerin demokratik denetimi altına koymak için, Demokratlardan ve Cumhuriyetçilerden bağımsız, işçi sınıfının kitlesel bir sosyalist hareketini inşa etmeyi gerektirir. Sürdüreceğim mücadele budur; bana oy veren her işçiyi ve UAW’deki tüm işçileri bu mücadeleye katılmaya çağırıyorum.

Dayanışmayla,
Will Lehman